روانشناسی

نکاتی درباره برخورد با کودکان حتی اگر پدر یا مادر نیستیم

جمله هایی که در برخورد با کودکان اثر منفی بر ذهن کودکان دارد

برخی جمله ها هستند که گفتنشان از دوران نوپایی و کودکی به بچه ها باعث استرس و تاثیرات منفی بر ذهنشان می شود ، مثل «داری دیوونم می کنی»، « حواسمو پرت می کنی، انقدر حرف نزن» یا «عجله کن». بهتر است به جای استفاده از این جمله ها، جملات تحسین کننده همراه با کلمات محبت آمیز چون «عزیزم» و «لطفا» را چاشنی حرف هایمان کنیم.

طرز صحبت کردن ما با بچه ها از همان دوران کودکی و نوپایی خیلی چیزها را در نحوه ارتباطات او در بزرگسالی و نوجوانی مشخص می کند. اینکه موقع ناراحتی ، عصبانیت و کلافگی یا کار زیاد چطور با بچه ها صحبت کنیم اثر مهمی در شخصیت او دارد. اینطور نیست که فقط وقتی حوصله داریم و حالمان خوب است بتوانیم با بچه ها خوب صحبت کنیم.

بنابراین برخی جمله ها هستند که نگفتن‌شان خیلی بهتر است و می بایست آنها را بدانیم تا در آینده مدام از خود نپرسیم که چطور شد خیلی استرس ها را بچه مان دارد یا خیلی حرف ها را می زند که باعث ناراحتی بزرگترها می شود. این جمله ها شامل:

  1. عجله کن
    این جمله برای ما بزرگسالان یک حرف ساده و بی ضرر است اما در واقعیت روی ذهن کودکان اثرات منفی دارد که باعث کندی آنها می شود.
    وقتی کودکان را جایی می بریم و می گوییم «عجله کن، بدو» فقط یک موقعیت استرس زا برای او درست می کنیم.
  2. آروم باش
    واقعا فکر می کنید این جمله روی کودکان اثر دارد؟ در کل تاریخ تربیت انسان این جمله کوچکترین تاثیری نداشته و نخواهد داشت فقط انرژی کودک سرکوب می شود. به جای سرکوب کردن انرژی کودک او را هدایت کنید و به فعالیت های جدید تشویقش کنید.
  3. یک دقیقه دیگه
    والدین گاهی به دلیل مشغله زیاد ، وقتی کودک از آنها درخواست چیزی می کنند، مدام می گویند که «یه دقیقه دیگه» که متاسفانه این جمله به کودک این پیام را می دهد که تو مهم نیستی، کارهای مهم تر از تو هم من دارم.
  4. داری دیوونم می کنی!
    احتمالا والدین هنگام خرابکاری بچه ها خیلی این جمله را استفاده می کنند اما کودکان کاملا بی گناه هستند و ذهن کنجکاو آنها باعث کار خرابی آنها می شود.
    برای همین وقتی خسته هستید به خودتان استراحت بدهید و این جمله را به کودکتان نگویید.
  5. انقد حرف نزن، حواسمو پرت می کنی
    این جمله روی کودکان خردسال اثرات خیلی منفی دارد، چون در ذهنشان می گوینند من که چیزی نگفتم فقط سوال کردم و با تکرار بیش از حد این جمله کودک شما از دانستن و یادگیری تنفر پیدا می کند.
    بهتر است به جای اینطور حرف ها یاد بگیریم که با فرزندمان با کلاس و با شخصیت صحبت کنیم.
  • مثلا به او نگوییم: آخه چرا دروغ می گی؟
    • بگوییم: دوس دارم همیشه راستشو بهم بگی عزیزم
  • نگوییم: فهمیدی چی بهت گفتم؟
    • بگوییم: متوجه شدی عزیزم؟
  • نگوییم: هر کاری من می گم باید انجام بدی!
    • بگوییم: لطفا این کار را انجام بده به این دلیل…
  • نگوییم: صدبار بهت گفتم نمی فهمی!
    • بگوییم: قبلا هم این جمله ها را گفتم
  • نگوییم: فراموش نکن چی گفتم بهت!
    • بگوییم: مرسی که حرفام یادت میمونه
  • نگوییم: خسته نباشی!
    • بگوییم: چقدر خوب تلاش کردی

حتی اگر پدر یا مادر نیستیم ان ها را رعایت کنیم !

  • وقتی کودکی را میبینید؛فارغ از نسبتی که با او دارید برای بوسیدن یا بغل کردنش از او اجازه بگیرید،با اینکار به کودکان احترام گذاشتیم؛ برای آن ها شخصیت قائل شدیم و غیر مستقیم به آن ها نشان میدهیم که برای ورود به دنیای آنها باید اجازه گرفته شود.
  • وقتی با کودکی روبرو میشوید مدام و صرفا از لباس زیبا؛ موهای بلند یا خوشرنگ؛چشمان خاص یا هر ویژگی ظاهری دیگری بپرهیزید هرچند کودک نیاز به شنیدن این موارد هم دار اما توجه زیاد و مداوم به ظاهر کودک به او میگوید که فقط این ظاهر افراد است که ارزش دارد نه شخصیتشان؛بهتر است علاوه بر اینگونه توجهات؛ از آنها درباره قصه ها یا شعرهایی بلدند، کتاب هایی که دارند و خوانده اند بپرسیم.

هیچ گاه احساست کودکان رو نادیده نگیرید

  • اگر پسربچه ای زمین خورده و گریه میکنید؛
    • به او نگویید تو مرد شدی؛
    • یا پسرها که‌گریه نمیکنند؛

اجازه دهید هر کودکی فارغ از جنسیت با احساسش روبرو شود و اجازه بیان آن را پیدا کند؛او را درک کنید و درباره حس یا دردش از او سوال کنید

  • اگر دختری خشمگین می شود و از حق خودش دفاع می کند این رفتار را به جنسیت او ارتباط ندهید.

اگر بچه ای را دیدید که رفتارش با کودک هم سنی که شما می شناسید متفاوت است به او و والدینش نگویید  چرا مثل فلانی نیست یا بچه های من این گونه رفتار می کنند ، خلق و خوی کودکان با هم متفاوت است، این را بپذیریم.

  • اگر کودکی در خیابان گریه میکند؛جیغ میزند و خواسته ای از والدینش دارد؛ به او توجه نکنید؛مداخله نکنید یا با صدایی که بشنود برایش دل نسوزانید؛اجازه دهید والدین مسیر تربیتی خود را بدون ترس از قضاوت پی گیرند.
  • اگر در مهمانی ها کودکی تنهاست و سعی در رفتارهای عادی و غیر عادی دارد که هم توجه همه را میگیرد هم عصبانیشان میکند؛تنهاییش را و نیازش به توجه را درک کنید؛ و کمی برایش وقت بگذارید و با او حرف بزنید یا بازی کنید.
  • اگر در مهمانی ها یا محیط های اجتماعی کودکی حرف های نامرتبط با سنش میزند و حتی با بی توجهی بزرگترها؛ مدام صدایش را بالاتر میبرد و آن حرف را تکرار میکند، نیازمند توجه است؛بدون توجه مثبت یا منفی نسبت به آن کلام ها( نهایتا یک تذکر مستقیم که این حرف مناسب سن شما نیست ) به او توجه کنید و آرام و غیر مستقیم موضوع را عوض کنید.
( رای: 0 امتیاز: 0 )

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.