سلامتپیشنهاد ویمگز

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

( رای: 2 امتیاز: 5 )

پدوفیلیا یک اختلال جنسی است که در آن علاقه جنسی فرد پدوفیل بر کودکانِ زیرِ سنِ بلوغ متمرکز است. پدوفیلیا زمانی اختلال روانی محسوب می‌شود که مدت طولانی، حداقل شش ماه یا در تمام طول زندگی همراه فرد باشد. تا پیش از شانزده سالگی نمی‌توان گفت فردی مبتلا به اختلال پدوفیلیا ست یا نه. همه کسانی که کودکان را مورد آزار جنسی قرار می‌دهند، پدوفیل نیستند؛ اما نیمی از آن‌ها مبتلا به این اختلال هستند.پدوفیلی یا میل به رابطه با کودک و بچه ‌بازی یک اختلال جنسی است که در آن فرد پدوفیل تمایل دارد تا با کودک معمولاً زیر 13 سال رابطه جنسی برقرار کند. این کشش و میل جنسی به رابطه با بچه، غیرطبیعی بوده و باعث آزار شدید کودک می‌شود و فرد حتما باید برای درمان به مشاور و روانشناس مراجعه کند. در این مقاله قصد داریم تا شما را با این اختلال جنسی آشنا کنیم تا نشانه‌های فرد پدوفیل را بشناسید و همچنین از راه‌های درمان آن نیز مطلع باشید.

پدوفیلی چیست و بچه باز کیست؟

پدوفیل شخصی است که دارای اختلال جنسی است و تمایل دارد تا با کودک 13 سال و کمتر، ارتباط جنسی و رابطه داشته باشد. او معمولاً در ذهن خود یکسری فانتزی‌های جنسی دارد که راه ارضای آنها را در ارتباط جنسی با کودک نابالغ می‌داند. اما باید بدانیم که چگونه می‌توان تشخیص داد که یک فرد پدوفیل است و تمایل جنسی برای رابطه با بچه دارد. بنابراین در ادامه به راه‌های تشخیص دادن این مسأله که توسط روانشناسان انجام می‌شود، می‌پردازیم.

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

راه تشخیص پدوفیلی چیست؟

برای تشخیص اینکه یک فرد پدوفیل هست یا خیر، روانشناسان علائمی را بررسی می‌کنند که در ادامه این علائم را معرفی می‌کنیم:

در طی یک دوره حداقل 6 ماهه به صورت مکرر، تخیلات و میل قوی برای رابطه با کودک نابالغ زیر 13 سال وجود داشته باشد
داشتن فانتزی‌های جنسی برای رابطه با کودک، باعث افت عملکرد در زندگی فرد و ارتباطات بین‌فردی‌اش شود.
سن فرد پدوفیل حداقل 16 سال است و حداقل 5 سال از کودک بزرگتر است.

شاید برای شما سوال باشد که خودتان چگونه باید متوجه شوید که یک فرد دارای اختلال پدوفیلی است؟ ممکن است این تمایل را در خودتان یا اطرافیانتان حس کرده باشید و یا  والدین کودکی باشید، که برای محافظت از کودک خود نیاز دارید تا این افراد را شناسایی کنید. نشانه‌هایی در افراد بچه باز وجود دارد:

  • این افراد تمایل زیادی دارند تا با بچه‌ها تنها باشند. بخصوص در مهمانی‌ها دائماً داوطلب می‌‌شوند تا کودک را به دستشویی ببرند و یا در خلوت با او بازی کنند.
  • طبق آمار اکثر پدوفیل‌ها مرد هستند، البته خانم‌ها نیز می‌‌توانند بچه باز باشند. اما در مردان 3 تا 5 برابر بیشتر این اختلال جنسی دیده شده است.
  • محبت‌شان به کودکان غیرعادی است تا آنها را به خود جذب کنند. مثلاً هدیه و خوراکی‌های زیاد و حتی گران قیمت برای کودک تهیه می‌کنند.
  • برخی از بچه‌بازها برای بار اول سعی می‌کنند تا رابطه جنسی برای کودک خوشایند باشد تا برای دفعات بعدی کودک نیز به تنها ماندن با او حس بدی نداشته باشد.
  • پدوفیل لزوماً یک فرد غریبه نیست و ممکن است از نزدیک‌ترین افراد به کودک باشد.
  • پدوفیل‌ها حتماً مجرد نیستند، اکثر آنها متأهل و خودشان نیز دارای فرزندی هستند.
  • معمولاً کودکانی که کمی سن آنها بالاتر و نزدیک به 13 است، از بودن با فرد بچه باز می‌ترسند.
  • با کودک شوخی‌های جنسی می‌کنند و قسمت‌های خصوصی او را به شوخی لمس می‌کنند.
  • به کودک فیلم و یا عکس‌های جنسی نشان می‌دهند. ممکن است گاهی کودک را وادار به اعمال جنسی شبیه در فیلم‌ها کنند.
  • معمولا از رابطه با بچه، فیلم یا عکس تهیه می‌کند و زمانی که به رابطه دسترسی نداشته باشد، بوسیله آن فیلم و عکس‌ها خودش را ارضا می‌کند. در واقع در منزل شخصی و وسایل آنها، عکس از کودک، زیاد دیده می‌شود.
  • درباره رابطه جنسی با کودک با اشتیاق صحبت می‌کند، انگار از معشوق یا محبوب خود صحبت می‌کند.
  • همیشه یک فرد منزوی یا ضداجتماعی نیست و حتی می‌تواند نقش‌های اجتماعی زیادی داشته باشد.
  • برخی از افراد که تمایل جنسی به کودک دارند، اختلالات دیگری مانند اختلال دوقطبی، اختلال شخصیت ضداجتماعی، اختلالات روانی ناشی از مصرف مواد مخدر دارند.

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

علت بوجود آمدن اختلال پدوفیلی یا میل جنسی به کودک چیست؟

علت بوجود آمدن اختلال پدوفیلی نامشخص است. برخی از محققان علت این اختلال را عوامل بیولوژیکی و ژنتیکی در مغز می‌دانند اما برخی دیگر به تاثیر عوامل روانی در مبتلا شدن به تمایل جنسی به کودک، اشاره دارند. طبق تحقیقات و پژوهش‌هایی که در این زمینه اشاره شده است، عمدتاً افراد بچه باز در کودکی و نوجوانی مورد تجاوز قرار گرفته‌اند و این تمایل جنسی به شکل یک اختلال خودش را نشان داده است. در واقع داشتن تجربه‌های جنسی نامناسب در کودکی و نوجوانی و یا حتی تحقیر شدن می‌تواند زمینه‌ساز بروز اختلال پدوفیلی باشد. بعد از تحقیرشدن، فرد بچه باز نیاز پیدا می‌کنند تا بر یک شی یا فرد محبوبی تسلط کامل داشته باشد و قدرت‌نمایی کند و کودکان به علت اینکه هنوز نمی‌توانند از خود دفاع کنند، بهترین انتخاب‌شان می‌شوند. در رویکردهای پزشکی، اشاره شده است که آسیب‌های مغزی در قسمت گیجگاهی مغز نیز می‌تواند منشأ مهمی در ایجاد اختلال پدوفیلی باشد.

چگونه از کودکم در برابر پدوفیل‌ها و بچه‌بازی محافظت کنم؟

مهم‌ترین نکته‌ای که به عنوان یک والد باید به آن آگاه باشید این است که کودک شما نیاز به مراقبت دارد و هر نوع غفلت از او می‌تواند عواقب جبران ناپذیری داشته باشد.

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

  • فرزندتان را تا حد ممکن تنها نگذارید. همانطور که اشاره کردیم اغلب پدوفیل‌ها با کودک آشنا هستند. بنابراین کودک را با کسی تنها نگذارید و یا مرتباً از احوال او باخبر باشید و از بچه بخواهید که با شما در تماس باشد.
  • به کودک خود آموزش‌های مخصوص جنسی مانند محافظت از لمس شدن اندام خصوصی و بدنش را بیاموزید. این آموزش‌ها می‌تواند به صورت قصه و یا بازی باشد و بهتر از سن 3 سالگی این آموزش‌ها انجام شود.
  • اگر فرزندتان از شخص خاصی می‌ترسد، حتماً علت این ترس را از او بپرسید. این ترس باید به دقت مورد بررسی قرار بگیرد و هرچقدر رابطه شما و فرزندانتان صمیمی‌تر باشد، راحت‌تر با شما صحبت می‌کند.
  • هر تغییری در کودک مانند بی‌اشتهایی مداوم، شب‌ادراری بدون دلیل و بدون قطع شدن، کابوس‌ و جیغ کشیدن‌های مکرر را باید جدی بگیرید و در مورد آن با روانشناس کودک صحبت کنید.
  • به نقاشی‌های کودک خود توجه کنید، اگر اثراتی از مسائل جنسی در آنها دیدید، مانند به تصویر کشیدن اندام جنسی مرد یا زن و یا بچه‌ای با چشم کبود، صحنه‌ای از کتک خوردن یک کودک و نظایر این‌ها، حتماً در مورد آن با یک متخصص رواشناس کودک صحبت کنید.
  • به کودک خود یاد دهید بدون اطلاع شما از کسی هدیه یا خوراکی قبول نکند. حتی اگر آن شخص دایی، عمو، پدربزرگ، خاله و یا هر فرد نزدیک دیگر باشد.
  • به فرزندتان بگویید اگر کسی به تو گفت که با او به جای دیگری بروی تا برایت اسباب بازی یا خوراکی بخرد یا چیزی را به تو نشان دهد سریعا کلمه “نه” را به کار ببرد و از آنجا دور شود.
  • به کودک‌تان این اطمینان را بدهید که بدون هیچ ترسی حرف‌ها و اتفاقاتی که برایش می‌افتد را به شما اطلاع دهد.
  • اگر کودک‌تان دردی در ناحیه شکم و زیر شکم دارد و با شروع این درد به شدت گریه می‌کند و اجازه لمس بدنش را نمی‌دهد و هیچ علت جسمانی برای این درد وجود ندارد، باید حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید.
  • به بدن کودک خود نگاه کنید، معمولاً اگر فرد بچه باز خشم زیادی داشته باشد، کبودی‌ها و اثرات این تجاوز روی بدن کودک شما باقی مانده است.

دوره کودکی و اتفاقات آن در سلامت روان افراد در آینده بسیار موثر است. اگر شما والدی هستید که متوجه مشکلاتی در رفتار، احساس و گفتار فرزندتان شده‌اید، زمان آن رسیده تا با پیشگیری کردن از بدتر شدن حال او، حتماً با مشاوری که متخصص کودکان است، مشاوره داشته باشید.

راه‌های درمان انحراف بچه‌بازی چیست؟

بهترین درمان برای انحراف بچه بازی یا همان پدوفیلی، درمان ترکیبی از داروهای مخصوص به همراه روان‌درمانی است. برخی از این داروها شامل: داروهای مدروکسی پروژسترون (Provera) و لوپرولاید استا (Lupron)داروهای مهارکننده‌ انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) می‌باشد. اما درمان‌هایی که مشاوران و روانشناسان برای درمان پدوفیلی به کار می‌برند، شامل درمان‌های زیر است:

درمان شناختی-رفتاری

به دلیل اینکه این افراد، رفتار صحیح را بلد نیستند و متوجه آسیبی که به خودشان و کودک می‌زنند، نیستند، الگوهای درمان شناختی-رفتاری می‌تواند بسیار برای درمان‌شان موثر باشد. بهترین کمکی که مشاوران در این رویکرد انجام می‌دهند، پیشگیری از اوج گرفتن این اختلال و کنترل امیال جنسی نسبت به کودکان است. از دیگر تکنیک‌های رایج در درمان شناختی-رفتاری مواجهه دادن فرد با اختلالی است که عملکرد زندگی‌اش را مختل کرده است. مشاوران و روانشناسان  می‌توانند از طریق این نوع درمان، به شما کمک کنند تا این اختلال جنسی در شما از بین برود.

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

درمان تحلیلی و روان‌پویشی

این نوع درمان به صورت ریشه‌ای و کاملاً گذشته نگر به دلایلی شکل‌گیری این تمایل جنسی در فرد بچه باز می‌پردازد. در این مدل درمانی، روانشناسان اعتقاد دارند که داشتن الگوهای جنسی مخرب در کودکی، مورد تجاوز واقع شدن، دیدن یک صحنه تجاوز و… می‌تواند در پدوفیل شدن یک فرد اثرگذار باشد. شخصی که دچار اختلال جنسی بچه بازی است، باید در جریان درمان به گذشته تامل عمیقی داشته باشد و تک به تک خاطراتی که باعث شکل‌گیری این اختلال شده‌اند را به کمک روانشناس پیدا کند. پس از پیدا کردن این خاطرات سرکوب شده، روانشناس به او کمک می‌کند تا بتواند تاثیرات گذشته را در رفتارهای حال و آینده به کمترین حد ممکن برساند و در واقع اتفاقات گذشته را بپذیرد.

گروه درمانی

یکی دیگر از موثرترین روش‌های درمانی برای درمان اختلال پدوفیلی، گروه درمانی است. نام این گروه‌ها، گروه رو د‌ر‌ ر‌‌و است. افراد حاضر در این گروه یک مشکل واحد یعنی اختلال پدوفیلی دارند. هدف از تشکیل این گروه درمانی این است که مشاور هیجانات و افکار افراد مبتلا به این اختلال را شناسایی کنند و بتوانند به اثرات مخربی که تمایل جنسی به کودک می‌تواند داشته باشد، فکر کنند. معمولاً در این گروه‌ها افراد شرکت کننده، خاطرات و تجربیاتی که از رابطه با کودک و یا تمایل به آن دارند، صحبت می‌کنند. مشاور نقش یک مربی را در این گروه ایفا می‌کند و به این افراد کمک می‌کند تا بتوانند احساسات و عواطف خود را بیان کنند. هیچ نوع سرزنشی در این گروه اتفاق نمی‌افتد، بلکه خود افراد شرکت کننده به این باور می‌رسند که باید این رفتار خود را کنار بگذارند. البته لازم به ذکر است اگر در گروه مشخص شود که علت بوجودآمدن اختلال در یکی از افراد شرکت کننده گروه، آسیب مغزی است، باید برای دارودرمانی به روانپزشک ارجاع داده شود.

بیماری پدوفیل یا انحراف جنسی با بچه چیست ؟

انحراف بچه بازی یا اختلال جنسی پدوفیلی از جمله مسائل مهمی است که شاید ذهن بسیاری از والدین را مشغول کرده باشد. در این مقاله به معرفی، دلایل و راه‌های درمان این اختلال پرداختیم. این اختلال به این معنی است که فرد تمایل و فانتزی‌های جنسی برای رابطه با کودک زیر 13 سال دارد. افراد پدوفیل نمی‌توانند تمایل خود را برای رابطه با بچه کنترل کنند. این افراد حداقل 16 سال سن دارند. توصیه‌هایی در این مقاله برای شناسایی افراد پدوفیل گفته شد. مثلاً این افراد بچه باز نیاز دارند دائماً با کودکان تنها باشند، عکس و فیلم از کودکانی که به آنها تجاوز می‌کنندجمع می‌کنند، معملاً خشم و تحقیر شدیدی را تجربه کرده‌اند و ممکن است خودشان نیز تجربه‌های جنسی ناخوشایندی در گذشته داشته باشند. مهم ترین اقدام والدین این است که به کودکان خود آموزش مهارت تربیت جنسی را بدهند مثلاً اندام خصوص کودک را به او بگویند که دیگری حق ندارد به این بخش‌های بدنش دست بزند. کودک را تنها نگذارند و فضای اطمینان و امنیت‌بخشی را ایجاد کنند تا کودک‌شان به او بگوید که چه اتفاقی برایش افتاده است. در انتها نیز به درمان‌هایی که برای این افراد انجام می‌شود، یعنی درمان شناختی-رفتاری و درمان تحلیلی اشاره کردیم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.