روانشناسی

رشد سالم و سلامت روان فرزندان

برای رشد سالم و سلامت روان فرزندان چه کنیم؟

رشد سالم و سلامت روان فرزندان

پدر و مادرهای عزیز، فرزندان شما برای رشد سالم و سلامت روان نیازهای بنیادینی دارند که باید به درستی برآورده شوند؛ این نیازها عبارتند از:

  1. عزت نفس
  2. خودابرازگری
  3. پذیرش محدودیت های واقع بینانه
  4.  امنیت بنیادین
  5. ارتباط سالم با دیگران
  6. خودمختاری 

عزت نفس به معنای احساس ارزشمندی درباره زندگی شخصی، اجتماعی و شغلی ست.برای پرورش عزت نفس باید بدون عیب جویی یا طرد کردن، فرزندتان را تشویق و تحسین کنید.احساس شرمساری غالب ترین حس در افرادی ست که عزت نفس پایین دارند.فرادی که عزت نفس پایین دارند؛ سخت به انتقاد حساسند.خود را حقیرتر از دیگران می دانند.چالش های زندگی به شدت مضطرب شان می کند.احساس بی کفایتی در حوزه پیشرفت و کار دارند.خود ابرازگری کسی می تواند به خودابراز گری بپردازد که به این باور رسیده باشد که نیازهایش به اندازه نیازهای دیگران مهم هستند.

در یک محیط سالم،

فرزند به خودابرازگری رهنمون می شود، تشویق می شود که تمایلات و علائق طبیعی خودش را دنبال کند.در چنین محیطی حق دارد هیجان هایی مثل غم و خشم را ابراز کند، بدون اینکه به دیگران صدمه یا لطمه ای بزند.در چنین فضایی به فرزند یاد داده شده که بین کار و تفریح تعادل برقرار کند.در خودابرازگری فرد از داشتن نیاز و کمک خواستن احساس خجالت و شرم نمی کند در عین حال مدام برای نیاز های خود نسبت به دیگران وابسته و یا طلب کار نیست .پذیرش محدودیت ها اگر در کودکی با محدویت های واقع بینانه رو برو شده باشیم، به تدریج می پذیریم که در حوزه محدودیت های واقع بینانه درونی و بیرونی رفتار کنیم.با این کار، ظرفیت درک دیگران را پیدا می کنیم، مسئولیت رفتارهای خودمان را می پذیریم و به فکر برآورده سازی نیازهای دیگران نیز هستیم.افرادی که در پذیرش محدودیت های واقع بینانه، مشکل دارند از آدم و عالم طلبکارند و همه چیز را سرزنش می کنند.والدینی که بیش از حد نیازهای کودکان را برآورده می سازند ویا والدینی که کودک را مدام و بیش از حد محروم و محدود می کنند باعث می شوند که فرد در آینده نتواند با روش صحیح با محدودیت ها مواجه شود .

احساس امنیت سنگ بنای سایر احساس ها است.

تامین احساس امنیت برای کودک از نان شب واجب تر است و برای او مسئله ی مرگ و زندگی است.کودک به محیط باثبات و امن نیاز دارد.

گاهی حتی یک روش تربیت و نوع بودن باثبات ولی متوسط بسیار بهتر مدام امتحان کردن و تغییر شیوه های تربیتی عالی بدون نظر متخصص برای کودک است.

رشد روان کودک و فرزندان

  1. ثبات در رفتار والدین .
  2. حضور فیزیکی و پاسخ گو بودن.
  3. محبت و حمایت عاطفی در تامین این احساس نقش اساسی دارد.

برای برقراری ارتباط سالم با دیگران نیاز به عشق، توجه، همدلی، احترام، محبت، درک و راهنمایی داریم.احساس خلاء در موارد بالا، باعث عدم ایجاد برقراری یک ارتباط سالم خواهد بود.

ارتباط سالم به معنی عدم تنش یا عدم تجربه احساس های منفی نیست بلکه در ارتباط سالم دوطرف احساس ناامنی در رابطه را با وجود حتی غم یا عصبانیت تجربه نمی کنند .برای نزدیک تر شدن بهم هر دو طرف تلاش می کنند که سنگ بنای ارتباط سالم را والدین می گذارند با آموزش مستقیم و غیر مستقیماین مفاهیم که تو محترم هستی و باید نیاز هایت را بیان کنی اما شرایط و ویژگی های طرف مقابل را هم درک می کنی و امکان محرومیت هم وجود دارد ولی نابودگر نیست.

خودمختاری .

توانایی جدا شدن از والدین و عملکرد مستقلانه،این توانایی را بایستی با افراد همسن و سال سنجید.

افراد وابسته اغلب خودِ مستقل و جداگانه ای ندارند و هویت آنها مثل سایه ای است که مدام در حال تقلید از نماد دلبستگی است.

  1. رشد روانی کودک

     تشویق به مسئولیت پذیری

  2. تقویت مهارت خوب قضاوت کردن
  3. جسارت در رویارویی در مشکلات

و بسیاری از سایر مهارت های زندگی به رشد این نیاز کمک می کند.گاهی والدین به علت رگه های شخصیتی خودشان احساس ناامنی می کنند.و برای رفتن بچه ها بازگشتی نمی بینند و به همین خاطر اجازه رشد سالم به کودک نمی دهند و او را چسبیده به خود بزرگ می کنندوحتی گاهی شکایت دارند که کودک ما را رها نمی کند ولی می تواند نشان از نیاز درونی والدین برای رها نشدن باشد با اینکه وظیفه اصلی والدین رشد مستقل و چند جانبه کودکان است تا بتواند در آینده مسئولانه و توانمند زندگی خود را پیش‌ببرند .

به این مطلب امتیاز دهید :
( رای: 1 امتیاز: 5 )

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.